Oliebollen

Omdat ik jullie in mijn vorige blog al een heel goed uiteinde en een nog beter begin heb gewenst ga ik nu nog enkel een receptje delen. Zeg nu eerlijk; wat is oudjaarsavond zonder oliebollen. Dit recept is supersimpel en je proeft geen verschil.

Je hebt nodig:

  • 500 gram speltbloem
  • 1 zakje gist
  • 1 theelepel zout
  • 2 theelepels suiker
  • 450 ml lauwwarme amandelmelk ( iedere andere plantaardige melk kan ook )
  • eventueel rozijnen

Doe de bloem, gist, zout en suiker in een kom.

Verwarm de melk. Voeg deze beetje bij beetje toe bij bovenstaande ingredienten en mix tot je een egaal beslag hebt. Als je er rozijnen door wilt voeg je die nu toe en mix je nog even verder.

Laat het beslag een uurtje rijzen op een tochtvrije plaats. ( kamertemperatuur )

Verwarm de frietketel voor op 190 graden.

Maak met een ijsbolletjestang bollen en bak ze goudbruin.

Smakelijk, en proost op een gezond 2019!

Dag 2018, hallo 2019

2018 was een bewogen jaar voor ons allemaal. Ik ben aan het scheiden van de papa van mijn kindjes, mijn mama kreeg een brughoektumor en ik leerde een superleuke jongen kennen.

Al een tijdje hikte ik tegen een probleem aan. Ik wil uit ons gezamelijke huis, niet enkel vanwege de kosten maar vooral omdat we zo toe zijn aan een nieuwe start. Het huis voelde voor mij en de kindjes het afgelopen jaar niet meer als thuis.

24 december zijn we dus verhuist. Wij zijn met zijn drietjes bij Jelle gaan wonen. Hoe snel dat gegaan is kan ik zelf niet helemaal bevatten maar het voelt wel goed. Jelle leerde ik afgelopen september kennen en als vanzelf nam hij mijn kindjes erbij. Jelle is een man die het belang van mijn kindjes boven dat van ons stelt, die tijd voor ze vrijmaakt en met ze speelt. Hij wil graag op ze passen als ik weer eens geen opvang heb. Ze zijn gek op elkaar. Iets wat voor hem als heel gewoon voelt, iets wat ik heel bijzonder vind.

Hoe we tot deze beslissing zijn gekomen? “Het gebeurde gewoon” is een van mijn meest gebruikte uitspraken en is ook in deze situatie van toepassing. Natuurlijk hebben we er veel over gepraat want hoe graag ik ook uit mijn oude huis wilde, ik voelde me ook schuldig. Het huis in Achel is een huis wat gekocht is om er samen oud in te worden. Het huis waar mijn kindjes zijn opgegroeid, waar ze hun eerste woordjes spraken en hun eerste stapjes zetten. Tegelijkertijd is het een huis vol pijn, verdriet en nare herrinneringen. Ik heb altijd gedacht dat dat enkel mijn gevoel ben maar sinds we er met zijn drietjes voor stonden kwam ik erachter dat de kindjes dat wel degelijk ook zo voelde.

Deze keuze hebben we, zo goed als kon, samen met de kindjes gemaakt. Jelle heeft er alles aan gedaan om ze thuis te laten voelen. Niet alleen Jelle overigens, zijn zus en ouders hebben ons ontzettend geholpen. Echt een warm welkom!

2018 is een jaar waarvoor ik dankbaar ben. Ik ben erachter hoe geweldig alle mensen om mij heen zijn. Mijn familie helpt me waar het kan. Mijn vrienden staan onvoorwaardelijk voor me klaar. Ze maken mijn auto, ze gaan bier met me drinken in mijn vrije weekenden maar vooral zijn ze er als ik gewoon even iemand nodig heb.

2018 is ook een jaar wat ik heel snel wil vergeten. Toen we de deur in Achel voor de laatste keer dicht deden hebben we alle pijn, verdriet en angst daar achter gelaten en alle mooie herrinneringen in ons hart gesloten.

2019 wordt een jaar waarin wij met zijn vieren onze weg wel zullen vinden. Het zal niet altijd makkelijk zijn en alles gaat ontzettend snel. Uiteindelijk wagen we een gokje maar wie nooit eens gokt, wint ook nooit.

Ik wens jullie geluk, gezondheid, liefde en plezier. Vergeet alles wat je pijn deed in 2018 en sluit alle mooie dingen in je hart voor 2019.

2019 wordt voor nietvoerenaub trouwens weer een heel leuk jaar. Daarover vertel ik jullie later meer.

Heel veel liefde!

Als je perse wilt dat je kind erbij hoort

Sinds die scheiding is er niet alleen voor mij maar vooral voor de kindjes veel veranderd. Ze zijn, ik denk net als alle kindjes in eenzelfde situatie, opstandig en brutaal. Misschien dat de spanning voor Sinterklaas er ook wel een rol in speelt.

Net die spanning van Sinterklaas is iets waar ik het momenteel heel moeilijk mee heb. Ik vind het zalig hoeveel je tegenwoordig in winkels kunt kopen aan strooigoed. Ook voor kindjes zoals Jasmijn. Toch heeft ze zichzelf deze week al twee keer anders gevoeld en juist dat is iets wat ik als controlefreak wil voorkomen. Alles wat Jasmijn doet staat voor mij gelijk aan; zorgen dat ze zichzelf hetzelfde voelt als alle andere kindjes.

Op school kregen alle kindjes vandaag speculaas en chocolade. Iets wat ik makkelijk zelf kan vervangen maar ik wist niets. Jasmijn kreeg een rijstwafel. Zelf gaat ze daar gelukkig nuchter mee om maar ik ben er best een beetje boos om. Vorig jaar zat Jasmijn bij juf Ann en die deed altijd een paar dagen op voorhand een briefje in de tas.

Afgelopen woensdag had Jasmijn een feestje. Alle gasten kregen donuts en Jasmijn kreeg een bakje chips. Iets waar ze thuis best verdrietig over was. Ook dit zijn dingen die makkelijk te vervangen zijn. Juist dat maakt het zo frustrerend.

Jasmijn is niet alleen gevoelig in haar lijfje maar ook in haar hele zijn. Jasmijn is een meisje wat het best moeilijk heeft als ze het gevoel heeft dat ze er niet bij hoort. Ik denk dat mensen snel de mentale kant van “anders zijn” onderschatten.

Morgen ga ik maar even met de juf praten en zorgen dat ze er vanaf nu, net als vorig jaar, gewoon weer helemaal bij hoort. En de rest van sinterklaas zal ik zorgen dat ze zichzelf geen moment anders voelt dan haar broertje of haar vriendjes.

De pepernoten zijn speltpepernoten van de AH. De marsepeinballetjes komen ook van de AH net als de pure sinterklaaspoppetjes.

mde

Mijn allerbeste maatje

Lieve Sam,

vandaag was het jou dag. De dag waar jij al weken naar hebt uitgekeken. Eindelijk ben je jarig en ben jij 5.

Vijf jaar lang maak jij mij al de gelukkigste mama van de hele wereld. Het afgelopen jaar was voor jou heel zwaar. Woorden kunnen niet beschrijven hoe trots ik ben op jou, hoe ik naar je opkijk en hoe ik je bewonder.

Lieve Sam, je bent een fantastisch mens. De komende jaren hou ik je handje vast en bescherm ik jou voor alle nare dingen. Mama weet zeker dat jij er later wel komt.

Gefeliciteerd schatje, ik hou ongelofelijk veel van jou.

Chocolade fudge

Bij een nieuw leven hoort een nieuwe baan. Ik werk nu al 2 maanden als huishoudhulp en ik heb het onwijs naar mijn zin.

Een van de gezinnen waar ik werk is het gezin van Lia. Lia en ik hebben één ding gemeen, we bakken en koken allebei heel erg graag. Laatst had ze taartmix uit Engeland in huis. De taart waar haar kindjes gek op zijn. En hij is echt hemels.

Opzich is er weinig bijzonder aan die taart behalve dan dat er, op tarwe na, niks in verwerkt is dat Jasmijn niet mag. En toen ik dat vertelde gaf ze me een doos mee.

Afgelopen weekend maakte ik de taart. De eieren verving ik door flaxeggs en verder maakte ik hem volgens de beschrijving. De frosting maakte ik zelf.

Jasmijn heeft 1 stukje van de taart op en dat ging geweldig! De volgende dag nog een stuk was toch wat teveel van het goede. Dat betekende een slapeloze nacht en flink wat buikpijn en diarree. Maar af en toe een stukje gaat dus! Dit voelt als een overwinning.

Het receptje van de frosting zal ik met jullie delen. Je hebt nodig:

  • 170 gram pure chocoladevlokken
  • 60 ml plantaardige melk
  • 55 gram plantaardige boter
  • Snufje zout

Doe alles in een pan en laat het smelten tot een gladde saus.

Laat hem, van het vuur, nog tien minuten staan en roer die af en toe door.

Zet hem daarna nog 30 minuten in de koelkast en roer nog af en toe door tot het een dikke werkbare massa is.

Eet smakelijk!

Mooie nazomer

Genieten jullie nog net zo hard als ik? De kindjes op de fiets naar school, op de fiets naar het werk. Heerlijk vind ik dat. Nog even na school een fijne wandeling maken, eendjes voeren aan het kanaal. Wij zitten echt nog een beetje in de zomervibe.

Afgelopen weekend was ik met mijn ouders, broers en hun vriendinnen in centerparcs. Mijn ouders gaan eigenlijk nooit op vakantie en dat weekendje is op en top luxe. Iedere dag lekker uiteten, een golfkarretje want dat vinden de kindjes zo geweldig.

Dat buiten de deur eten vraagt wel de nodige voorbereiding. Toen we vorig jaar gingen had Jasmijn 19 dingen die ze niet mocht eten. Toen heeft de chefkok het al fantastisch gedaan. Dit jaar zijn het er 27. Dit weekend kwam ik erachter dat Jasmijn allergisch reageert op ananas. Verdorie! Ze vond het wel lekker hoor maar na een paar minuten werd haar tong dik, zat vol bloedpuntjes en haar lippen zwollen op. Die zetten we erbij op de lijst. Ook dit jaar een ontzettend groot compliment voor de kok van centerparcs! Wat heeft hij het goed gedaan.

Nu we nog midden in een best wel mooie nazomer zitten wil ik graag nog een receptje met jullie delen. Dit is het recept wat ook in het Young Mothers magazine stond.

Vegan chocolate milkshake

Je hebt nodig:

  • 2 grote bevroren bananen, in stukjes
  • 20 ijsklontjes
  • 500 milliliter kokosmelk
  • 2 eetlepels cacao
  • 2 eetlepels maple syrup

Optioneel:

  • Schlagfix vegan slagroom
  • Chocoladesaus

Benodigdheden:

  • Grote blender
  • 4 milkshakeglazen
  • Rietjes
  1. Doe alle ingrediënten in de blender en mix het tot je een gladde massa hebt. Dit duurt wel eventjes.
  2. Giet de milkshake in de glazen en werk ze naar keuze af

LP.jpg

 

 

Omdat gelukkig zijn een keuze is

Een tijdje heb ik overwogen om mijn blog stop te zetten. Nu vraag ik me af waarom. Deze blog is mijn uitlaatklep, mijn dagboek. Juist op het moment dat mijn leven compleet op zijn kop staat voel ik de nood om me te kunnen uiten. Daarbij zijn er ook fantastische dingen gebeurd die ik met jullie wil delen.

Laten we beginnen met het minder mooie nieuws. Ik ga scheiden. Nu dat wereldkundig is kan ik ook met een gerust hart zeggen dat ik, ondanks alle emoties, gelukkiger ben dan ooit tevoren. Ik geniet volop van mijn kindjes. Bij een nieuw leven hoort een nieuwe baan. Alles valt langzaam weer een beetje op zijn plaats, wij komen er wel.

En dan nu het leuke nieuws. Precies op het punt dat ik overwoog om te stoppen viel er een fantastisch nieuw magazine op de deurmat; Young Mothers Magazine. Een hele grote verrassing was dat natuurlijk niet. Een tijdje geleden ben ik door een medewerker benaderd en ze heeft me gevraagd om Jasmijn haar verhaal op te schrijven. Dit was echt het allerallerallertofste wat ik tot nu toe heb gedaan. Mijn blog biedt me veel kansen, ik krijg zoveel lieve mails maar dit was voor mij erg bijzonder.

Ik schrijf graag en ik ben enorm trots op Sam en Jasmijn. Dat dat nu door iedereen gelezen kan worden vind ik geweldig. Ik ben enorm dankbaar voor alles wat op mijn pad komt en dit was heel speciaal.

Al met al: stilstaan is niet perse achteruit gaan. Ik heb een manier gevonden om mijn blog te combineren met ons nieuwe leven. In het magazine staat een heerlijk zomers receptje, iets wat deze dagen nog mooi kan. Ga vooral het magazine halen, je kunt het in heel Nederland verkrijgen. Mocht dit niet lukken, geen paniek. Deze week zal ik het receptje met jullie delen.

Lieve volgers, bedankt voor de lieve berichtjes. Lieve vrienden en familie, bedankt voor jullie enorme steun. Young Mothers, bedankt voor deze ontzettende mooie kans.nor