Dag 2018, hallo 2019

2018 was een bewogen jaar voor ons allemaal. Ik ben aan het scheiden van de papa van mijn kindjes, mijn mama kreeg een brughoektumor en ik leerde een superleuke jongen kennen.

Al een tijdje hikte ik tegen een probleem aan. Ik wil uit ons gezamelijke huis, niet enkel vanwege de kosten maar vooral omdat we zo toe zijn aan een nieuwe start. Het huis voelde voor mij en de kindjes het afgelopen jaar niet meer als thuis.

24 december zijn we dus verhuist. Wij zijn met zijn drietjes bij Jelle gaan wonen. Hoe snel dat gegaan is kan ik zelf niet helemaal bevatten maar het voelt wel goed. Jelle leerde ik afgelopen september kennen en als vanzelf nam hij mijn kindjes erbij. Jelle is een man die het belang van mijn kindjes boven dat van ons stelt, die tijd voor ze vrijmaakt en met ze speelt. Hij wil graag op ze passen als ik weer eens geen opvang heb. Ze zijn gek op elkaar. Iets wat voor hem als heel gewoon voelt, iets wat ik heel bijzonder vind.

Hoe we tot deze beslissing zijn gekomen? “Het gebeurde gewoon” is een van mijn meest gebruikte uitspraken en is ook in deze situatie van toepassing. Natuurlijk hebben we er veel over gepraat want hoe graag ik ook uit mijn oude huis wilde, ik voelde me ook schuldig. Het huis in Achel is een huis wat gekocht is om er samen oud in te worden. Het huis waar mijn kindjes zijn opgegroeid, waar ze hun eerste woordjes spraken en hun eerste stapjes zetten. Tegelijkertijd is het een huis vol pijn, verdriet en nare herrinneringen. Ik heb altijd gedacht dat dat enkel mijn gevoel ben maar sinds we er met zijn drietjes voor stonden kwam ik erachter dat de kindjes dat wel degelijk ook zo voelde.

Deze keuze hebben we, zo goed als kon, samen met de kindjes gemaakt. Jelle heeft er alles aan gedaan om ze thuis te laten voelen. Niet alleen Jelle overigens, zijn zus en ouders hebben ons ontzettend geholpen. Echt een warm welkom!

2018 is een jaar waarvoor ik dankbaar ben. Ik ben erachter hoe geweldig alle mensen om mij heen zijn. Mijn familie helpt me waar het kan. Mijn vrienden staan onvoorwaardelijk voor me klaar. Ze maken mijn auto, ze gaan bier met me drinken in mijn vrije weekenden maar vooral zijn ze er als ik gewoon even iemand nodig heb.

2018 is ook een jaar wat ik heel snel wil vergeten. Toen we de deur in Achel voor de laatste keer dicht deden hebben we alle pijn, verdriet en angst daar achter gelaten en alle mooie herrinneringen in ons hart gesloten.

2019 wordt een jaar waarin wij met zijn vieren onze weg wel zullen vinden. Het zal niet altijd makkelijk zijn en alles gaat ontzettend snel. Uiteindelijk wagen we een gokje maar wie nooit eens gokt, wint ook nooit.

Ik wens jullie geluk, gezondheid, liefde en plezier. Vergeet alles wat je pijn deed in 2018 en sluit alle mooie dingen in je hart voor 2019.

2019 wordt voor nietvoerenaub trouwens weer een heel leuk jaar. Daarover vertel ik jullie later meer.

Heel veel liefde!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s