Schuldgevoel

Nu we 2 dagen verder zijn en ze langzaam weer een beetje opknapt vermindert mijn schuldgevoel wel.

Dinsdag maakte ik soep. Heldere bouillon met stukjes kip. Erg saai maar dan weet ik zeker of ze op kip zou reageren.

Ze at een blokje. Goed teken, dacht ik. Meestal eet ze dingen niet als ze denkt dat ze het niet mag. Ze dronk de rest van haar bouillon op.

2 minuten later werd dat gezichtje knalrood. Nee toch! Oke, laat dat dan het ergste zijn.

Een paar minuten later begon ze te krijsen. Haar buik deed zon zeer, ze kreeg diarree.

Hoe verdrietiger ze werd, hoe schuldiger ik me ging voelen. Ze heeft de hele avond op mijn schoot gelegen.

Ze heeft bijna niet geslapen, had gisteren nog diarree en uitslag. Deze ochtend ging het gelukkig al wat beter.

Het spijt me ukkepuk. Over een tijdje proberen we het opnieuw.

Een gedachte over “Schuldgevoel

  1. Het is ook zo ongelofelijk moeilijk oorzaken te vinden van een reactie.
    Zit er een E-nr of een kruid in de bouillion. Is het met sporen van of is het een product in de soep…

    Giswerk en wat kan je je rot voelen als er toch reactie komt.
    Je doet stinkend je best! maar daar heb je helemaal niks aan als het hoopjes ellende zijn.

    :*

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s