Korte nachtjes

Als je in verwachting bent weet je dat je een periode niet zo veel meer slaapt. Sam heeft ons behoorlijk verwend door na een week of 4 al lekker door te slapen.

Automatisch ga je er vanuit dat een tweede precies hetzelfde zal zijn. In ieder geval, ik ging daar vanuit. Dit kindje zou dezelfde genen hebben, hoe anders kan dat zijn?

Nou, het tegendeel bleek waar te zijn. Jasmijn is bijna 3 en slaapt erg slecht. Ze heeft naast haar allergieën ook nog eens HSP. Iets wat ik enorm bewonder en liefheb maar tegelijkertijd iets onbegrijpelijks.

Vannacht was het weer zo’n nachtje. Ze was bij oma geweest zodat ik mijn examen kon afmaken. De prikkels hebben al geen beste invloed op haar nachtrust maar ze kwam ook ziek terug.

Waarvan ze ziek is weet niemand. Het is ook lastig achterhalen want ze is daar met de beste bedoelingen verzorgd. 

Ooit twijfel ik aan mezelf. Ooit durf ik haar niet meer weg te brengen. En ooit moet ik haar toch loslaten.

Gisteravond heb ik Jasmijn veel geknuffeld en getroost. Het kost me moeite om niet zelf te huilen. Ze had pijn en zag er flink van af. 

Lieve Jasmijn, ooit komt er een dag dat je zonder onze knuffels in slaap valt. En ooit komt er een tijd dat ik jou slechte nachten mis.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s