Als het even niet meer gaat…

Vandaag brak Jasmijn mijn hart een beetje. Dit gebeurd wel vaker en ze doet dat natuurlijk niet bewust.

Toen we aan tafel zaten wilde ze niets eten. Dit doet ze met enige regelmaat. Ik vertelde haar dat het lekker is, speciaal voor haar gemaakt en dat ze het rustig kan eten. Ze weigerde. Ik liet het er even bij.

Even later keek ik weer naar haar. Daar zat Jasmijn met een pruillip en een traantje over haar wang. Toen ik haar vroeg wat er was zei ze me: ” mama, ik kan dit niet eten want anders wordt mijn buikje ziek.” Toen brak mijn hart.

Jasmijn heeft uiteindelijk gewoon gegeten en ligt nu lekker in haar bedje.

Mensen zeggen haar vaak dat ze iets niet mag. Dat ze moet opletten dat ze niet ziek word. Ze bedoelen het zo goed maar mijn kindje heeft nu het gevoel dat ze anders is.

Ik vind Jasmijn ook anders. Ik vind haar bijzonder. Ze is pure eenvoud, ze is prachtig. Wat zou het fijn zijn als iedereen haar door mijn ogen zag.

IMG_20170901_074407_2.jpg

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s