Als kleine meisjes niet meer klein zijn

Vandaag zijn we gaan kijken op de kleuterschool. Vrijdag is het zover, dan gaat niet alleen Sam naar school maar moet ik ook Jasmijn daar laten.

We hebben alles in huis. Nieuwe kleren, schoenen, boekentasjes en broodtrommels. Ze zijn naar de kapper geweest en kunnen niet wachten om te gaan.

Mijn stressniveau piekt. Ze moet daar natuurlijk overblijven. De juf trakteert koekjes, ze maken soep, bakken cakejes. Hoe gaat dat straks. Gaat het mis, en hoevaak? Natuurlijk gaat dat gebeuren en dat moet ik loslaten. Ik moet naast mijn kleinste kind loslaten ook vertrouwen op een ander.

Ik heb Jasmijn al 2,5 jaar toevertrouwd aan een ander. Aan het kinderdagverblijf. De beste van heel België, daar ben ik van overtuigd. Alle stappen hebben ze meegemaakt en wat hebben ze hun best gedaan. Het liefst zou ik Jasmijn daar brengen tot ze 16 werd.

Kleine meisjes voelen zichzelf niet meer klein. Morgen neemt ze afscheid, mag ze trakteren en viert ze een feestje. Een moment van traantjes. Vrijdag weer. En pas dan zijn kleine meisjes ineens echt groot.

Haar traktatie heb ik gepikt van pinterest. Een van mijn favoriete pagina’s voor recepten en leuke ideetjes.IMG_20170828_092825.jpg

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s